Oneironautyka, po grecku oneiros+nautike, oznacza „żeglowanie w królestwie snów”. Jest to sztuką świadomego śnienia. Dla wielu badaczy świadome przeżywanie własnych snów jest kluczem do podświadomości człowieka, do tych wspomnień, które z jakiegoś powodu zostały wyparte z naszej świadomości. W przypadku osób cierpiących na różnego rodzaju zaburzenia, jak np. lęk przed ciemnością czy też problem alkoholowy, oneironautyka może okazać się jedną z możliwości terapii.

Sen a psychologia

Sen jest jak morze, a śniący zwykle jest jak żeglarz na tratwie, ale bez wiosła. Tymczasem oneironautyka uczy, w jaki sposób można ujarzmić swój mózg podczas snu. Najczęściej śpiąc oddajemy pełną kontrolę, wyzbywamy się swojego prawa do krytykowania i racjonalizowania oglądanych obrazów. Stajemy się bezwolnym świadkami, widzami wspomnień wydobywanych z wnętrza własnej pamięci. Tymczasem okazuje się, że to właśnie we śnie można znaleźć odpowiedzi na wiele ważnych pytań z naszego życia. Nie od dziś wiadomo, że ludzie są w stanie wyprzeć najbardziej przykre wspomnienia, zakopać je w swojej pamięci tak dobrze, że później nie zdają sobie już sprawy z ich istnienia. W wielu przypadkach jedyną możliwą drogą rozwiązania problemów osobistych jest odnalezienie odpowiedzi na zagadki z przeszłości.

Zobacz także: Przygotowanie do treningu świadomego śnienia

W wielu terapiach psychoterapeutycznych wykorzystuje się zjawiska hipnozy czy snu świadomego. Wielokrotnie u podłoża jakiegoś zaburzenia, jak fobia, depresja czy samookaleczenie się, leżą zwykle problemy, z którymi człowiek nie był w stanie poradzić sobie w przeszłości, więc zamiótł je pod dywan. Jednak, podobnie jak w przyrodzie, nic nagle się nie rozpływa w powietrzu i może się okazać pewnego dnia, że powróci do nas jak bumerang, i to ze zdwojoną siłą.